Chelation Therapy Chelatietherapie

Chelating (pronounced key-layting) agents are substances which can chemically bond with, or chelate (from the Greek chele, claw), metals, minerals, or chemical toxins from the body. Chelatietherapie (uitgesproken sleutel-layting) de stoffen zijn stoffen die chemisch binding met, of chelaat (van het Griekse chele, klauw), metalen, mineralen, chemische of giftige stoffen uit het lichaam. The chelating agent actually encircles a mineral or metal ion and carries it from the body via the urine and feces. De chelaatvormer eigenlijk encircles een mineraal of metaal-ion en voert deze uit het lichaam via de urine en ontlasting. Many organic acids found in the body or in foods can act as chelating agents, including acetic acid, ascorbic acid (vitamin C), citric acid, and lactic acid. Veel organische zuren in het lichaam of in levensmiddelen kunnen optreden als chelaatvormers, met inbegrip van azijnzuur, ascorbinezuur (vitamine C), citroenzuur en melkzuur. Natural chelation processes in the body are responsible for such things as the digestion, assimilation, and transport of food nutrients, the formation of enzymes and hormones, and detoxification of toxic chemicals and metals. Chelatietherapie natuurlijke processen in het lichaam die verantwoordelijk zijn voor zaken als de ontsluiting, assimilatie, en het vervoer van levensmiddelen voedingsstoffen, de vorming van enzymen en hormonen, en het ontgiften van giftige chemicaliën en metalen.

Intravenous chelation therapy involves injecting the chelating agent EDTA into the bloodstream for the purpose of eliminating from the body undesirable substances such as heavy metals, chemical toxins, mineral deposits, and fatty plaques (as in the arteries; the agent binds to the calcium in the plaques). Intraveneus chelatietherapie betreft het injecteren van de chelaatvormer EDTA in de bloedbaan met het oog op het elimineren van het lichaam ongewenste stoffen zoals zware metalen, chemische toxinen, minerale afzettingen, en vette plaques (zoals in de slagaders, de agent bindt zich aan het calcium in de plaques). EDTA (ethylene diamine tetraacetic acid) is an effective and widely studied chelating agent. EDTA (ethyleen-diamine tetraacetic acid) is een effectieve en op grote schaal onderzocht chelaatvormer. It cannot chelate mercury, however, DMSA and DMPS, the chemicals which work intravenously to chelate mercury, are not approved by the FDA. Het kan niet chelaat kwik echter DMSA en DMPS, de chemische stoffen die werken intraveneus te chelaat kwik, niet zijn goedgekeurd door de FDA.

EDTA is a synthetic amino acid (amino acids are the building blocks of protein) and is approximately one third as toxic to the body as aspirin. EDTA is een synthetische aminozuren (aminozuren zijn de bouwstenen van eiwitten) en is ongeveer een derde als giftig voor het lichaam als aspirine. Chelation therapy with EDTA was first introduced into medicine in the United States in 1948 as a treatment for the lead poisoning of workers in a battery factory. Chelatietherapie met EDTA voor het eerst werd geïntroduceerd in de geneeskunde in de Verenigde Staten in 1948 als een behandeling voor het leiden vergiftiging van de werknemers in een batterij-fabriek. Shortly thereafter, the US Navy advocated chelation for sailors who had absorbed lead while painting government ships and facilities. Kort daarna, de US Navy chelatietherapie gepleit voor zeilers die had geabsorbeerd leiden, terwijl het schilderen regering schepen en faciliteiten. The FDA approved IV EDTA chelation as a treatment for lead poisoning. De FDA goedgekeurde IV EDTA-chelatietherapie als een behandeling voor vergiftiging leiden.

Physicians administering the chelation for lead toxicity observed that patients who also had atherosclerosis (fatty-plaque buildup on arterial walls) or arteriosclerosis (hardening of the arteries) experienced reductions in both conditions after chelation. Artsen beheer van de chelatietherapie voor lood toxiciteit waargenomen dat patiënten die hadden ook atherosclerose (vet-plaque opbouw van arteriële muren) of arteriosclerose (verharding van de slagaders) ervaren een verlaging van de beide voorwaarden na chelatietherapie. Since 1952, IV EDTA chelation has been used to treat cardiovascular disease. Sinds 1952, IV EDTA-chelatietherapie is gebruikt voor de behandeling van hart-en vaatziekten.

Over 1,800 scientific journal articles have been published on the use of EDTA in intravenous (IV) chelation. Meer dan 1800 wetenschappelijke tijdschrift artikelen zijn verschenen over het gebruik van EDTA in intraveneuze (IV) chelatietherapie. In the past 30 years, hundreds of thousands of patients have received this therapy, as delivered by over 1,000 physicians in approximately 3,300,000 IV infusions. In de afgelopen 30 jaar, honderdduizenden patiënten hebben ontvangen deze therapie, zoals geleverd door meer dan 1000 artsen in ongeveer 3300000 IV infusie. EDTA’s success rate in increasing blood circulation is 82%, provided the patients received sufficient chelation. EDTA het succespercentage in de verhoging van de bloedcirculatie is 82%, op voorwaarde dat de patiënten kregen voldoende chelatietherapie.